دلایلی که طرف ثانویه ترانسفورماتور فعلی باید پایه گذاری شود و خطرات ایمنی ناشی از عدم ایجاد آن به شرح زیر تجزیه و تحلیل شود:
دلایل زمینی
حفاظت ایمنی: هنگامی که یک ترانسفورماتور فعلی در یک سیستم قدرت ولتاژ بالا کار می کند ، سمت اصلی آن در معرض ولتاژ بالا قرار می گیرد. در صورت عدم موفقیت عایق بین سیم پیچ های اولیه و ثانویه ، ولتاژ بالا ممکن است به سمت ثانویه نفوذ کند و تهدیدی برای ایمنی پرسنل و تجهیزات ایجاد کند. با قرار دادن سمت ثانویه ، هنگامی که ولتاژ بالا در سمت اولیه به دلیل آسیب عایق به مدار ثانویه حمله می کند ، زمین می تواند ولتاژ خطرناک را به زمین هدایت کند و از این طریق از شوک الکتریکی به تجهیزات و اپراتورها جلوگیری می کند.
پتانسیل پایدار: زمینی پتانسیل مدار ثانویه را تثبیت می کند و خطر خطاهای اندازه گیری یا آسیب تجهیزات ناشی از پتانسیل شناور را کاهش می دهد. بعد از اینکه طرف ثانویه پایه گذاری شد ، پتانسیل صفر قابل اعتماد را بدست می آورد و دیگر در حالت کار معلق نیست ، که برای قابلیت های ضد مداخله ابزار مفید است و به بهبود دقت اندازه گیری کمک می کند.
جلوگیری از ولتاژ زیاد به افراد: یک ترانسفورماتور فعلی معادل یک ترانسفورماتور پله است. پایه گذاری سمت ثانویه عمدتاً از ولتاژ بالا تولید شده در هنگام سمت ثانویه در مدار باز جلوگیری می کند. هنگامی که طرف ثانویه به دلیل گسل باز است ، یک ولتاژ فوق العاده بالا در سیم پیچ ایجاد می شود که ممکن است عایق را تجزیه کند و خطر شوک الکتریکی را ایجاد کند. اگر سیم پیچ ثانویه به صورت پایه ای باشد ، ولتاژ بالا به زمین هدایت می شود و سیم پیچ ثانویه را در پتانسیل زمین نگه می دارد و در نتیجه از امنیت پرسنل و تجهیزات اطمینان می یابد.
خطرات ایمنی سمت ثانویه بی اساس
خطر شوک الکتریکی: اگر قسمت ثانویه ترانسفورماتور فعلی پایه گذاری نشده باشد ، پس از شکسته شدن عایق بین سیم پیچ اولیه و سیم پیچ ثانویه ، ولتاژ بالا به سمت ولتاژ کم وصل می شود. در این زمان ، اگر شخصی تجهیزات یا خط جانبی ثانویه را لمس کند ، ممکن است دچار شوک الکتریکی شود و در نتیجه سوختگی برقی یا حتی مرگ ایجاد شود.
تجهیزات: ولتاژ بالا ورود به سمت ثانویه نه تنها به پرسنل آسیب می رساند بلکه به تجهیزات ثانویه مانند آمپر ، کنتورهای برق و دستگاه های حفاظت از رله آسیب می رساند. آسیب به این دستگاه ها بر عملکرد عادی و نظارت بر سیستم قدرت تأثیر می گذارد و حتی ممکن است باعث خرابی جدی تر شود.
خطای اندازه گیری انرژی الکتریکی: اگرچه یک ترانسفورماتور جریان بی اساس به طور مستقیم بر اندازه گیری کنتور تأثیر نمی گذارد ، اما عدم وجود زمین ممکن است جریان های تداخل اضافی را به سیستم وارد کند. این جریان های تداخل بر صحت اندازه گیری انرژی الکتریکی ، ایجاد خطا و ایجاد خسارات اقتصادی به شرکت های برق و کاربران تأثیر می گذارد.
سوء استفاده از دستگاه حفاظت: ترانسفورماتور فعلی یک مؤلفه اصلی سیستم حفاظت از رله است. اگر طرف ثانویه پایه گذاری نشده باشد ، ممکن است باعث شود دستگاه حفاظت از رله سوء استفاده یا عملکرد ناکام باشد. به عنوان مثال ، در صورت بروز خطا ، دستگاه حفاظت ممکن است به طور صحیح گسل را مشخص نکند و اقدامات حفاظت مربوطه را انجام دهد ، در نتیجه گسترش گسل یا تأثیرگذاری بر عملکرد پایدار سیستم قدرت.
خطر آسیب ترانسفورماتور ولتاژ: در یک سیستم بی اساس ، استفاده نادرست از ترانسفورماتور فعلی ممکن است باعث سوزاندن ترانسفورماتور ولتاژ (PT) شود. این به ویژه در سیستم های 10 کیلو ولت {1}}} kV برجسته است. آسیب به ترانسفورماتور ولتاژ نه تنها بر اندازه گیری دقیق کنتور انرژی تأثیر می گذارد بلکه ممکن است باعث سوء استفاده از دستگاه های حفاظت و دستگاه های ایمنی شود.
خطر تشدید فرومغناطیسی: در بعضی موارد ، سیستم های بی اساس بیشتر مستعد ابتلا به رزونانس فرومغناطیسی هستند. رزونانس فرومغناطیسی ممکن است باعث ذوب شدن فیوز ترانسفورماتور ولتاژ یا ترانسفورماتور ولتاژ برای سوزاندن شود و ایمنی شبکه برق را تهدید کند.