نسبت ترانسفورماتور جریان یکی از مهمترین تصمیمات در انتخاب CT است. این نسبت به صورت تقسیم جریان نامی اولیه بر جریان نامی ثانویه، مانند 100/5 A، 200/5 A، یا 400/1 A بیان می‌شود. این نسبت تعیین می‌کند که چگونه جریان اولیه تا سطحی کاهش یابد که متر، رله و کنترل‌کننده‌ها بتوانند با خیال راحت از آن استفاده کنند. انتخاب نسبت صحیح اندازه گیری دقیق، حفاظت قابل اعتماد و استفاده کارآمد از ابزار متصل را تضمین می کند.
اولین مرحله محاسبه حداکثر جریان اولیه پیوسته است. این باید شامل بار معمولی و هرگونه گسترش مورد انتظار آینده باشد. برای فیدری که معمولاً 80 A را حمل می کند، CT 100/5 A معمولاً انتخاب بهتری نسبت به CT 500/5 A است. نسبت 100/5 A وضوح بهتری را در بار معمولی ارائه می دهد، در حالی که هنوز مقداری اضافه بار را امکان پذیر می کند. اگر CT خیلی بزرگ باشد، جریان ثانویه در بار کم ممکن است بسیار کم باشد و اندازه گیری دقیق را دشوار کند. اگر CT خیلی کوچک باشد، ممکن است در طول بارهای معمولی بیش از حد گرم شود یا اشباع شود.
برای کاربردهای اندازه گیری، جریان عملیاتی معمولی معمولاً باید بین 60 تا 80 درصد امتیاز اولیه CT باشد. این محدوده تعادل خوبی بین دقت و فضای سر ایجاد می کند. به عنوان مثال، اگر حداکثر بار 400 A باشد، یک CT 500/5 A اغلب مناسب است. اگر بار فقط 250 A باشد، یک CT 300/5 A ممکن است دقت بهتری ارائه دهد. هدف این است که از اندازه بیش از-و اندازه کمتر{13}} جلوگیری کنید.
برای کاربردهای حفاظتی، نسبت باید متفاوت انتخاب شود. CT باید بتواند جریان خطا را با دقت کافی برای عملکرد رله حفاظتی بازتولید کند. همچنین باید در برابر اثرات حرارتی و دینامیکی اتصال کوتاه مقاومت کند. ضریب حد دقت، مانند 10، 15، یا 20، نشان می دهد که CT می تواند چند برابر جریان اولیه نامی داشته باشد در حالی که دقت مشخص شده خود را حفظ می کند. یک CT حفاظتی با نسبت بسیار بالا ممکن است جریان ثانویه کافی را در هنگام خطاهای سطح پایین ارائه نکند، در حالی که نسبت بسیار پایین ممکن است در هنگام خطاهای بالا اشباع شود.
جریان ثانویه باید با تجهیزات متصل مطابقت داشته باشد. اکثر سیستم ها از 5 A استفاده می کنند، اما 1 A در برخی مناطق و در پست های بزرگتر رایج است زیرا بار و تلفات کابل را کاهش می دهد. نسبت CT باید به درستی در متر یا رله برنامه ریزی شود. اگر این نسبت اشتباه وارد شود، همه قرائت‌ها به اشتباه مقیاس‌بندی می‌شوند که منجر به خطاهای صورت‌حساب، هشدارهای نادرست یا خرابی‌های حفاظتی می‌شود.
عوامل فیزیکی و محیطی نیز بر انتخاب نسبت تأثیر می‌گذارند. نسبت بالا اغلب نیاز به یک CT بزرگتر دارد که ممکن است با فضای موجود مناسب نباشد. CTهای{2}}نوع باسبار برای جریان‌های بالا رایج هستند، در حالی که CTهای هسته‌ای تقسیم‌شده برای مقاوم‌سازی مفید هستند. دما، ارتفاع، و الزامات عایق ممکن است گزینه های موجود را محدودتر کند.
به طور خلاصه، نسبت CT را با محاسبه حداکثر جریان پیوسته، اعمال قانون 60 تا 80 درصد برای اندازه گیری، بررسی الزامات حفاظتی، مطابقت با خروجی ثانویه و تأیید تناسب فیزیکی انتخاب کنید. یک نسبت درست انتخاب شده دقت، ایمنی و قابلیت اطمینان را بهبود می بخشد. یک نسبت نامناسب می تواند حتی یک سی تی گران قیمت را نیز عملکرد بدی داشته باشد.